Խայտառակություն առանց մեկնաբանության

Ադրբեջանի դիրքորոշումը մնում է ամուր և հետևողական. բանակցությունները ներկա ձևաչափով պետք է շարունակվեն

Ապրիլի 25, 2019
Ադրբեջանի դիրքորոշումը մնում է ամուր և հետևողական. բանակցությունները ներկա ձևաչափով պետք է շարունակվեն

REGNUM գործակալությունը մշտապես աչքի է ընկել Հայաստանի հանդեպ համակրանքով Ղարաբաղին նվիրված իր հրապարակումներում, պարիտետը չի պահպանել, ինչը վրդովել է ադրբեջանական կողմին։ Բայց, ըստ երևույթին, իրավիճակը փոխվում է, և գալիս են այլ ժամանակներ։ Գործակալությունը ամբիոն է տրամադրել բավական հակահայ հեղինակի, ազգությամբ ռուսի, որի հրապարակումը մտահոգում է։ Ըստ երևույթին, լակոտակրատիայի ջանքերով մենք կորցնում ենք խոշոր տեղեկատվական ռեսուրսների կարևորագույն աջակցությունը։ Այդպես է, թե ոչ՝ կտեսնենք ապագայում։ Ստորև ներկայացնում ենք ռուս մարդու հոդվածը, որն, իհարկե, ապրում է Բաքվում, Ադրբեջանի ռուսական համայնքի նախագահն է։

 

Համաշխարհային դիվանագիտության պատմությունը քիչ օրինակներ չգիտի, երբ պաշտոնաթող դիվանագետները նորից պահանջված են դառնում իրենց փորձով ու գիտելիքներով՝ հօգուտ համաշխարհային հանրության։ Մեծերի դափնիները հանգիստ չեն տալիս Վ.Ն. Կազիմիրովին, որը նախօրեին որոշել է նորից հիշեցնել իր մասին և մեջտեղ է բերել խորամանկությամբ հիրավի հմուտ մտորումների հերթական արգասիքը։


Դեսպան Կազիմիրովի դիրքորոշումը ղարաբաղյան կարգավորման հարցում առաջ էլ աչքի չէր ընկնում օբյեկտիվությամբ կամ պատմական ճշմարտությանը հավատարմությամբ։ Նրա հոդվածը՝ «Արդյո՞ք Ղարաբաղը պետք է մասնակցի բանակցություններին» վերնագրով, որը հրապարակվել է այս տարվա ապրիլի 22-ին «Ռեգնում» ինտերնետ-պարբերականում, նրա արդեն քանիցս կրկնած արտահայտությունների պարաֆրազն է այս թեմայով։ Հետևաբար, կարելի էր և այն անուշադրության մատնել, բայց հարցի ընթացիկ հրատապությունը, երբ Ադրբեջանի և Հայաստանի բանակցությունները վաղեմի հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ նոր ազդակ են ստացել, նոր պատասխան է պահանջում։


Կազիմիրովի հոդվածի տոնը երևում է առաջին իսկ նախադասություններից, որտեղ նա մեղադրում է Ադրբեջանին ԵԱՀԿ հիմնարար սկզբունքները «մոռանալու» մեջ, մասնավորապես՝ ազգերի ինքնորոշման, ուժի չկիրառման և հակամարտության խաղաղ լուծման հարցերում։ Առաջին իսկ բառերից Վ.Ն. Կազիմիրովը սկսում է կիրառել ոչ խորամանկ հնարք՝ ընտրովի մոտեցում անվան տակ, ընդհանուր ընդունված նորմերը համատեքստից կտրելով՝ բանից անտեղյակ ընթերցողին խաբելու հույսով։ Դրա ցուցադրման համար բավական է միայն լրիվ մեջբերել ԵԱՀԽ Հելսինկյան Եզրափակիչ ակտի համապատասխան դրույթը. «Ուժի կամ ուժի սպառնալիքի չկիրառում. մասնակից պետությունները ձեռնպահ կմնան փոխադարձ, և ընդհանրապես, իրենց միջազգային հարաբերություններում ուժի կամ ուժի սպառնալիքի կիրառումից ինչպես ցանկացած պետության տարածքային ամբողջականության կամ քաղաքական անկախության դեմ, այնպես էլ որևէ այլ կերպ, որն անհամատեղելի է Միավորված Ազգերի նպատակների և սույն Հռչակագրի հետ... Ժողովուրդների իրավահավասարություն և սեփական ճակատագրի տնօրինման իրավունք. մասնակից պետությունները կհարգեն ժողովուրդների իրավահավասարությունը և սեփական ճակատագիրը տնօրինելու իրավունքը՝ մշտապես գործելով ՄԱԿ Կանոնադրության նպատակներին և սկզբունքներին համապատասխան և միջազգային իրավունքի համապատասխան նորմերով, ներառյալ նրանք, որոնք վերաբերում են պետությունների տարածքային ամոբղջականությանը»։ Միանգամայն ակնհայտ է, որ կարիերային դիվանագետ Կազիմիրովը հիանալի տեղեկացված է այս դրույթների մասին և գիտակցաբար զբաղվում է հասկացությունների նենգափոխմամբ։


Կազիմիրովը քիչ չի խորամանկում նաև այնտեղ, որտեղ խոսում է «Բաքվի՝ ԱՀ զբաղեցված շրջաններն ազատելու պահանջների» մասին։ Իրականում խոսքը ոչ միայն և ոչ այնքան Ադրբեջանի միանգամայն օրինական պահանջների մասին է, որքան ողջ համաշխարհային հանրության պահանջների, որոնք ամրագրվել են ՄԱԿ Անվտանգության խորհրդի և Գլխավոր վեհաժողովի բանաձևերում։


Վ.Կազիմիրովն արդեն մի քանի տասնյակ տարի փորձում է առաջ մղել Ադրբեջանի Լեռնային Ղարաբաղի մարզի հայկական համայնքի ճանաչումը որպես Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակամարտության կողմերից մեկը։ Նորից ամեն մեկն իրավունք ունի իր դիրքորոշումն ունենալու, եթե այն փաստարկված է և համապատասխանում է միջազգային իրավունքի տառին և ոգուն։ Բանակցային գործընթացի սահմանված ձևաչափի պահպանման օգտին բերվող փաստարկն այն է, որ այդ ձևաչափը միջազգայնորեն ճանաչված մեխանիզմ է և միաձայն ընդունվել է ԵԱՀԿ որոշմամբ։


1992թ. մարտի 24-ի ԵԱՀԽ արտգործնախարարների խորհրդի Հելսինկյան հանդիպման եզրակացությունը, որը դրել է բանակցությունների ընթացիկ ձևաչափի հիմքը, ասում է. «Նախարարները, բացի դա, համաձայնել են, որ այս կոնֆերանսի, որը տեղի կունենա Մինսկում, մասնակիցներ են լինելու Ադրբեջանը, Հայաստանը, Բելառուսը, Գերմանիան, Իտալիան, Ռուսաստանի Դաշնությունը, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, Թուրքիան, Ֆրանսիան, Չեխիայի և Սլովակիայի Դաշնային Հանրապետությունն ու Շվեդիան։ Լեռնային Ղարաբաղի ընտրված և այլ ներկայացուցիչները կհրավիրվեն կոնֆերանսին նրա նախագահի կողմից որպես շահագրգիռ կողմ կոնֆերանսին մասնակցող պետությունների հետ խորհրդակցություններից հետո»։ Հենց Լեռնային Ղարաբաղի ներկայացուցիչները, այսինքն՝ Լեռնային Ղարաբաղի ԲՈԼՈՐ ներկայացուցիչները, և՛ ադրբեջանական, և՛ հայկական համայնքների, կհրավիրվեն կոնֆերանսին որպես շահագրգիռ կողմեր։


Կազիմիրովի հղումն այն բանին, որ մի ժամանակ Բաքուն «ԼՂ-ն հռչակել է հակամարտող կողմ», ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ սովորական հնարանք։


Այնուհետև, Կազիմիրովը հարց է տալիս. «ո՞րն է հակամարտության պատճառը», և ինքն էլ պատասխանում է. «ԼՂ կարգավիճակի համար»։ Հասկանալի է, նման հայտարարությունը ոչ մի ընդհանուր բան չունի ճշմարտության հետ։ Հակամարտությունը Ադրբեջանի դեմ Հայաստանի ագրեսիայի արդյունքն է՝ տարածքների զավթման նպատակով։ Դրա վկայությունն է, առաջին հերթին, այն, որ Ադրբեջանի 1/5 մասը գտնվում է Հայաստանի օկուպացման տակ։


Ցավոք, տունուտեղից զրկված տասնյակ հազարավոր ադրբեջանցի փախստականների (Ղարաբաղից) ճակատագիրը բնավ չի տագնապեցնում Կազիմիրովի խիղճը, երբ նա հայտարարում է Բեյքերի 2+2 «հնացած» բանաձևը։ Հետո նա պնդում է, որ ԵԱՀԽ Ղեկավար խորհրդրի գործող նախագահի 1995թ. մարտի 31-ի բանաձևում (Պրահա) հավաստվում են «մինչ այդ ԵԱՀԿ ընդունած որոշումները կողմերի կարգավիճակի մասին, այսինքն՝ ներգրավված երկու պետությունների մասնակցության մասին, ինչպես նաև հակամարտության երրորդ կողմի (Լեռնային Ղարաբաղի) մասին ամբողջ բանակցային գործընթացում, ներառյալ Մինսկի կոնֆերանսը»։ Այս դեպքում մենք արդեն գործ ունենք փաստերի նենգափոխման հետ։ Նշված բանաձևի անգլերեն բնօրինակում չկան «երրորդ կողմ» բառերը, կան «այլ կողմեր» բառերը։ Ինչպեսև որոշվել էր ԵԱՀԽ 1992թ. մարտի 24-ի արտգործնախարարների խորհրդի Հելսինկյան հանդիպման ժամանակ՝ ճանաչել Լեռնային Ղարաբաղի երկու համայնքները որպես շահագրգիռ կողմեր։


Իր ցասման պոռթկման մեջ պարոն Կազիմիրովը բացականչում է. «Հիշենք, թե ով է սկսել ռազմական գործողությունները՝ ԱՀ-ն»։ Այստեղ արդեն ակնհայտ է դիվանագետի հիշողության բացահայտ բացը, որը մոռացել է հայ ազգայնականների ահաբեկչական գործողությունները 1980-ական թթ. վերջերին ընդդեմ ԽՍՀՄ զորամասերի, որոնք տեղակայված էին Հայաստանում և Ադրբեջանում՝ նպատակ ունենալով զենք հայթայթել և այն օգտագործել ԼՂԻՄ-ում։ Կարելի է պարոն Կազիմիրովին խորհուրդ տալ ազատ ժամերին ծանոթանալ այն տարիների ԼՂԻՄ ռազմական պարետության ամփոփագրերի հետ, որը գլխավորում էր ԽՍՀՄ ներքին զորքերի գեներալ-մայոր Վ.Սաֆոնովը, ինչպես նաև ԽՍՀՄ ներքին զորքերի կողմից «Կոլցո» գործողության անցկացման պատճառներին 1991 թվականին։


1991թ. վերջին ԼՂԻՄ գրեթե բոլոր վարչական շրջանները, բացի Շուշի քաղաքից, որը զավթվեց 1992թ. մայիսին, գտնվում էին հայկական կողմի ռազմական վերահսկողության ներքո, որը իր մշտական բնակության վայրերից քշել էր մարզի ողջ ադրբեջանցի բնակչությանը։ 1992թ. մայիսից սկսվեց Լեռնային Ղարաբաղի հարակից՝ Ադրբեջանի յոթ վարչական շրջանների տարածքների պլանաչափ զավթումը։ Այս առնչությամբ միանգամայն անհեթեթ է հնչում այն պնդումը, որ «անգամ իր շրջանները կորցնելով՝ այն (ԱՀ-ն) երկար ժամանակ հույսը դնում էր ուժի վրա (եթե հարգեր ՄԱԿ ԱԽ 1993թ. բանաձևը, հայերը այդքան հողեր չէին գրավի...)»։ Ինչպես հայտնի է, ՄԱԿ ԱԽ 822, 853, 874 և 884 բանաձևերը Ադրբեջանի օկուպացված տարածքների ազատագրման վերաբերյալ ընդունվել են 1993թ. ապրիլ-նոյեմբերին, հենց այդ շրջանում է, որ Հայաստանը մեկը մյուսի հետևից զավթում էր Ադրբեջանի վեց վարչական շրջանները՝ հենց Հայաստանի տարածքի ընդհանուր չափին հավասար տարածք։ Ուրեմն, Հայաստա՞նը չպետք է հարգանք ցուցաբերեր ՄԱԿ ԱԽ բանաձևերի հանդեպ, որոնք դատապարտում են ուժի կիրառումը Ադրբեջանի դեմ և նրա տարածքների օկուպացումը և պահանջում անհապաղ ու անվերապահորեն ազատել բոլոր օկուպացված ադրբեջանական տարածքները։ ՄԱԿ ԱԽ վաղեմության ժամկետ չունեցող վերոնշյալ բանաձևերը, ինքնիշխանության, տարածքային ամբողջականության և Ադրբեջանի միջազգային սահմանների անձեռնմխելիության ճանաչման հետ միասին, հաստատում են Լեռնային Ղարաբաղի պատկանելությունն Ադրբեջանի Հանրապետությանը։


Ինչ վերաբերում է հրադադարի համաձայնագրին, ապա այստեղ ևս, հավանաբար, պարոն Կազիմիրովը մտահան է արել։ Համաձայնագիրն առաջինը ստորագրել է հայկական կողմը, իսկ հետո՝ Ադրբեջանի խորհրդարանի նախագահի, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղի ադրբեջանական համայնքի ղեկավարի ստորագրությամբ, այն ուժի մեջ է մտել 1994թ. մայիսի 12-ին։


Պարոն Կազիմիրովի մտավարժանքների գագաթնակետը «ֆաքսիմիլային դիվանագիտության» կենսագործումն է, որի ընթացքում նա ֆաքսով համաձայնագրի տեքստն ուղարկել է Բաքու և այնտեղից ստորագրությունն ստանալուց հետո այն ուղարկել հայկական կողմի ստորագրմանը։ Այսպիսով, վերջին հաշվով երեք ստորագրություն ունենալով մեկ թղթի վրա՝ նա դա մատուցել է որպես եռակողմ համաձայնագրի տեքստ։ Նման թղթերից մեկին է վերաբերում նաև 1994թ. հունիսի համաձայնագիրը։ Ելնելով ադրբեջանական կողմի հավատարմությունից միջազգային-իրավական փաստաթղթերին և համաձայնագրերին, մասնավորապես՝ ԵԱՀԽ ԱԳՆԽ 1992թ. մարտի 24-ի որոշմանը, Ադրբեջանը չի ստորագրել ոչ մի «եռակողմ համաձայնագիր»։


Պաշտոնական Բաքվի դիրքորոշումը հնարավորինս պարզ է. Հայաստանի կողմից Ադրբեջանի Հանրապետության միջազգայնորեն ճանաչված տարածքների օկուպացիայից ելնելով՝ նրա հետ էլ պետք է ստորագրել համաձայնագիր օկուպացված տարածքների ազատագրման և Ադրբեջանի ինքնիշխանության ու տարածքային ամբողջականության ապահովման մասին։ Իսկ Լեռնային Ղարաբաղի ներկայացուցիչներին հակամարտության խաղաղ լուծմանը ներգրավելու առումով Ադրբեջանը պատրաստ է ապահովել մարզի երկու համայնքների մասնակցությունը՝ ադրբեջանական և հայկական, մարզի գալիք վիճակի հարցերը դիտարկելու համար՝ Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության շրջանակում։


Զարմացնում է դեսպան Կազիմիրովի հետևյալ հարցը, որը ավելի քան 40 տարի աշխատել է դիվամագիտական ծառայությունում. «Իսկ ո՞վ է որոշում հակամարտության կողմերի կարգավիճակը և բանակցությունների ձևաչափը»։ Մի՞թե ցայժմ հայտնի չէ, որ միջպետական (միջազգային) հակամարտություններում կողմերի կարգավիճակը և բանակցությունների ձևաչափը որոշվում են միջազգային-իրավական շրջանակներով, այդ թվում միջազգային կազմակերպությունների որոշումներով, որոնց թվին է պատկանում նաև ԵԱՀԽ ԱԳՆԽ 1992թ. մարտի 24-ի եզրակացությունը։


Էլ ավելի է տագնապեցնում դեսպան Կազիմիրովի անտեղի սարկազմը հայկական զորքերը Ադրբեջանի օկուպացված տարածքներից դուրս բերելու առիթով. «Ինչպե՞ս համաձայնեցնել հայկական զորքերի դուրսբերումը ԱՀ շրջաններից։ ՄԱԿ ԱԽ բանաձևերի հիման վրա՞։ Բայց ԼՂ-ն ՄԱԿ անդամ էլ չէ»։


ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի նախկին համանախագահ Վ. Կազիմիրովը բոլորից լավ գիտի «ՄԱԿ ԱԽ 822 և 853 բանաձևերի իրականացման անհապաղ միջոցների թարմացված ժամանակացույցի» մասին, որը պատրաստել է ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը, որին հղում են կատարում ՄԱԿ ԱԽ 874 և 884 բանաձևերը, որոնցով էլ նախատեսվում է հայկական ուժերի դուրսբերումը Ադրբեջանի օկուպացված տարածքներից։


Բարեբախտաբար, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ներկա համանախագահների կշռադատված մոտեցումը չի համապատասխանում աչառու մարդկանց տեսակետներին, որոնք փորձում են խափանել նկատված ցանկացած տեղաշարժ հակամարտության լուծման գործում։ Ուզում եմ հավատալ, որ բացահայտ սադրանքները կործանարար ազդեցություն չեն ունենա պատասխանատու քաղաքական գործիչների և դիվանագետների վրա, որոնց ձեռքում է ժողովուրդների միջև ապագա խաղաղությունը։ Իսկ Ադրբեջանի դիրքորոշումը մնում է ամուր և հետևողական. բանակցությունները նրանց ներկա ձևաչափով պետք է շարունակվեն։

 

Միխայիլ Զաբելին, Միլի Մեջլիսի (խորհրդարանի) պատգամավոր, Ադրբեջանի ռուսական համայնքի նախագահ, Ռուսաստանցի համերկրացիների միջազգային խորհրդի վարչության անդամ


Աղբյուրը՝ REGNUM լրատվական գործակալություն

 






Դիտումների քանակ 9502


ՀԱՐՑՈՒՄՆԵՐ

Ինչպե՞ս եք գնահատում հոդվածը




ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ։ Ցենզուրայից դուրս մեկնաբանությունները կհեռացվեն մոդերատորի կողմից։




Վերադառնալ

Նույն թեմայով

Ղարաբաղի արտաքին քաղաքականության իրավունքը փոխանցվեց Սորոս Ջորջին

Ղարաբաղի արտաքին քաղաքականության իրավունքը փոխանցվեց Սորոս Ջորջին

Մայիսի 29, 2020


Ինչպեսև կանխատեսվում էր, Հարությունյան Արայիկի հաղթանակով Ղարաբաղը կկորցնի իր սուբյեկտայնությունը։ Ասպես, отец-героин-ը այսօր վ...

Փաշինյան Նիկոլի կնգա ձիով քայլը

Փաշինյան Նիկոլի կնգա ձիով քայլը

Մայիսի 28, 2020


Արցախի նախագահ աշխատող Հարությունյան Արայիկն այն խայտառակություններից է, որոնց Ռուսաստանում անվանում են отец-героин: Սա հինգ եր...

Ադրբեջանը ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հավանությամբ պատերազմ կսանձազերծի Արցախի դեմ

Ադրբեջանը ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հավանությամբ պատերազմ կսանձազերծի Արցախի դեմ

Մայիսի 23, 2020


Հարգելի ընթերցող, հոդվածը ցանկանում եմ սկսել հայկական երկու պետությունների՝ Հայաստանի Հանրապետության և Արցախի Հանրապետության դե...

Հարությունյան Արայիկ՝ խայտառակություն խայտառակած Արցախ աշխարհի

Հարությունյան Արայիկ՝ խայտառակություն խայտառակած Արցախ աշխարհի

Մայիսի 21, 2020


Հարությունյան Արայիկն այսօր ստանձնեց Արցախի նախագահի պաշտոնը: Երդմնակալությունը տեղի ունեցավ Շուշիում Հայաստանից ժամանած դասալի...

Անդրկովկասը՝ համավարակից պատերազմ դուրս գալու շեմին. հանգույց ՀԱՊԿ գոտում

Անդրկովկասը՝ համավարակից պատերազմ դուրս գալու շեմին. հանգույց ՀԱՊԿ գոտում

Մայիսի 18, 2020


Իհարկե, թուրքերն իրենք պետք է որոշեն՝ արդյո՞ք պատերազմի մեջ մտնեն Ռուսաստանի դեմ տասնյոթերորդ անգամ, թե՞ ոչ։ Կարծում ենք, մենք ...

Պատերազմը Հայաստանի և Արցախի շեմին է

Պատերազմը Հայաստանի և Արցախի շեմին է

Մայիսի 13, 2020


Անդրկովկասում և նրա շուրջ վերջին շաբաթների իրադարձությունների վերլուծությունը տագնապահույզ մտքի առիթ է տալիս առ այն, որ ամենամո...

Հայտարարվել է Արևմտյան Ադրբեջանի Հանրապետության (Իրևան) ստեղծման մասին՝ արտաքսման մեջ գտնվող կառավարությամբ

Հայտարարվել է Արևմտյան Ադրբեջանի Հանրապետության (Իրևան) ստեղծման մասին՝ արտաքսման մեջ գտնվող կառավարությամբ

Մայիսի 10, 2020


Թուրքիայի Քայսերիի համալսարանի պրոֆեսոր և հայտնի հայագետ-գիտնական Գաֆար Չախմաղլին ընտրվել է Արևմտյան Ադրբեջանի Հանրապետության (...

Լեռնային Ղարաբաղ. ինչ ժառանգությունից է հրաժարվում Հարությունյանը

Լեռնային Ղարաբաղ. ինչ ժառանգությունից է հրաժարվում Հարությունյանը

Ապրիլի 23, 2020


Լեռնային Ղարաբաղի նորընտիր ղեկավար Արայիկ Հարությունյանը հանդես է եկել հայտարարությամբ, որում ներկայացրել է ղարաբաղյան հակամարտ...

Ղարաբաղը հանձնում են բիրիկով, Մոսկվան դեմ է

Ղարաբաղը հանձնում են բիրիկով, Մոսկվան դեմ է

Ապրիլի 21, 2020


Երկու տարի Փաշինյան Նիկոլը խաղում է Վլադիմիր Պուտինի նյարդերի հետ՝ սորոսացնելով երկիրը և հասցնելով նրան ընդհուպ անձնական վիրավո...

Արցախում հաղթում է Սորոս Ջորջը

Արցախում հաղթում է Սորոս Ջորջը

Ապրիլի 1, 2020


Արցախում ընտրությունների երկրորդ փուլ է նշմարվում: Պայքարից դուրս մնաց Վիտալի Բալասանյանը՝ զիջելով անգամ մայիլյան մասիսին: Սա ն...

Ի՞նչ կորոշի Արցախը

Ի՞նչ կորոշի Արցախը

Մարտի 29, 2020


Վստահ կարելի է ասել, որ Արցախի սորոսացումը կանխվեց, մայիլյան մասիսը չունի շանս անգամ երկրորդ փուլում հայտնվելու: Բայց Փաշինյան ...

Տեռորիստի և Սորոսի վաստակի սիրավեպն ավարտվեց

Տեռորիստի և Սորոսի վաստակի սիրավեպն ավարտվեց

Մարտի 28, 2020


Բաբայան Սյամոյի և մայիլյան մասիսի միավորումը հայաստանյան քաղաքական իրականության ամենաայլանդակ և ամենահատկանշական երևույթն էր. գ...

մայիլյան մասիս` Սորոսի վաստակ non-grata

մայիլյան մասիս` Սորոսի վաստակ non-grata

Մարտի 27, 2020


Բազմիցս գրել ենք, որ Արցախի նախագահի թեկնածու մայիլյան մասիսին արգելված է մուտք գործել Ռուսաստան: Եվ ահա Armenian Tower Տելեգրա...

մայիլյան մասիսին հրահանգված է մարտի 31-ի գիշերը ինքնահռչակվել Արցախի նախագահ

մայիլյան մասիսին հրահանգված է մարտի 31-ի գիշերը ինքնահռչակվել Արցախի նախագահ

Մարտի 26, 2020


Մինչ կորոնավիրուսը շարունակում է իր հաղթարշավն աշխարհում, հայ ժողովրդի գրանտակերները պատրաստվում են արցախյան ընտրություններին: ...

Ղարաբաղը խիմերայի փոխարեն

Ղարաբաղը խիմերայի փոխարեն

Մարտի 25, 2020


Ռուսաստանցի փորձագետ, Քաղաքական և ռազմական վերլուծության ինստիտուտի փոխտնօրեն Ալեքսանդր Խրամչիխինը ավելի լավ է հասկանում ղարաբա...

Հարությունյան Արայիկին պետք է դաժան պատասխանատվության ենթարկել

Հարությունյան Արայիկին պետք է դաժան պատասխանատվության ենթարկել

Մարտի 21, 2020


Գինեկոլոգիական վրիպակ Հարությունյան Արայիկը, որը սպառնում է դառնալ պատմական վրիպակ Արցախի համար, ասում է, թե ընտրությունները հե...

Թյուրիմացության մեջ է Ռուբեն Վարդանյանը

Թյուրիմացության մեջ է Ռուբեն Վարդանյանը

Մարտի 18, 2020


Ռուսաստանցի գործարար և մեկենաս Ռուբեն Վարդանյանը որոշել է գալիք ընտրություններին Արցախում սատարել Հարությունյան Արայիկին: Նա հա...

Ադիբեկյան Ահարոնի կպցրած խոշոր գործի ու գյուտի կապակցությամբ

Ադիբեկյան Ահարոնի կպցրած խոշոր գործի ու գյուտի կապակցությամբ

Մարտի 11, 2020


Ամենայն հայոց սոցիոլոգ Ադիբեկյան Ահարոնը գործ է կպցրել, ընդ որում՝ խոշոր գործ: Չկայացած աբորտի հետևանք Հարությունյան Արայիկից գ...

Սյամոյին ու մասիսին թույլ չեն տալիս մսխել Ալեքսանդր Առաջինի ժառանգությունը

Սյամոյին ու մասիսին թույլ չեն տալիս մսխել Ալեքսանդր Առաջինի ժառանգությունը

Մարտի 6, 2020


Օրեր առաջ տեղեկացրել էինք, որ Բաբայան Սյամոյին ու Արցախի նախագահի թեկնածու մայիլյան մասիսին արգելվել է մուտքը Ռուսաստանի Դաշնու...

Պատերազմը Ռուսաստանի դեմ աղետ է Թուրքիայի համար

Պատերազմը Ռուսաստանի դեմ աղետ է Թուրքիայի համար

Մարտի 3, 2020


Սիրիայում և Անդրկովկասում անցած շաբաթ տեղի ունեցած իրադարձությունները լուրջ մտահոգություն են առաջացնում։ Հարգելի ընթերցողը կարո...

Խմբագրության կողմից

Shame.am-ի ստեղծագործական խումբը շոգ ամառվանից հետո սկսում է 2014թ. թեժ աշնան ակտիվ գործունեությունը։ Հայաստանը եւ աշխարհը զարմանալի, ստեղծագործելու համար չափազանց բարեբեր ժամանակներ են ապրում։  Կարդալ ավելին 

Ամենաշատ ընթերցվածը

ՀԱՐՑՈՒՄՆԵՐ






ՀԱՐՑՈՒՄՆԵՐ







Քվեարկությունների արխիվ